Page Title: Gedicht auf Züritüütsch, De Màntsch (Der Mensch) zum herunterladen für mp3 player, IPod – Gedicht auf Zürichdeutsch, Züri–Deutsch. Züridütsch ist ein Schweizer Dialekt im Alemannischen (Süddeutschen) Sprachraum., URL: http://www.pro–zurituutsch.ch/PodCast/Màntsch + http://www.pro–zurituutsch.ch/uploads/PodCast/Màntsch.mp3, Description: Gedichte, Geschichten, Essays, Glossen und Streitgespräche auf Zürichdeutsch der Stiftung zur Förderung Züritüütscher Literatur, Gedichte, Essays und Geschichten in PodCasts zu Themen wie Zürichdeutsch, Politik, Umwelt etc. auf Zürich–Deutsch. Züridütsch ist ein Schweizer Dialekt im Alemannischen (Süddeutschen) Sprachraum. ,
De Màntsch
Ales ound nuut isch de Màntsch, ounerheuhrt i sym tànke-n ound wèrche, Schwach wië-n en Graashalm, voll Liëbi ound hèrzloos wië Hund i de Tollwouët.
Schwach isch er, hulffloos ound bloutt, er verbrànnt i de Sounn ound verfruurt i–r Chélti; ound chouhm findt er Naarig zoum knapp uberlàbe–n i–r Wildtnis, Nuutig vor Wirbelsturm, Èrdbébe, Flouëte–n ound mounzige Vyre. Wil er souscht hyfélig wèèr, brouhcht er allerhand Pile–n ound Trànkli. Grob ound bégrànzt cha–n er louëge–n ound lose, syn Aarm loupft nou wénig, T’Làischtig vo–r Nase–n isch durftig, kàm Hound wo rànnt cheunnt er devoo choo. Hulffsmittel brouhcht de Màntsch, Chlàider gàg t’Soune, gàg Chélti, ound Brule Das er cha scharff gséé, Motore–n a Stéll vo de–n àigene Mouskle, Dèrig, wo Ggwicht wo–n er neud cheunnti schurge mit Liëchtigkàit loupfed, Hulffe zoum lose–n ound louëge wyt wègg vo sym wurkliche Standpounkt.
Wië wyt hèèr isch doch de Màntsch sit em schlyffe vo Stàibiël bis hutt choo ! Fluugt neud nou gschnàler scho als de gschwindscht Vogel; sogaar als de Tounner. Chranketskàim rottet er ouhs bis ouf wénigi, wo–n er touët zuchte. Ounglawbli vill hàt er ggléért ound erfounde, schiër grànzeloos màchtig Hèrrscht er ouf Èrde–n, er ràist ouf de Mond ound er gryfft nach Planééte, Wàlte–n erschluusst er, im Mounzigschte ‚s Chlynscht, aw ‚s Entfèrntischt erforscht er, Louëget wyt zrougg i de Zyt ound er gséét bald de–r Ouhrsproung vom Wàltall. ‚S gglingt em, dië ounmàssbaar màchtige Chréft vo–r Matérië z’ béfréje. T’Schrift, vo dèm Plaan, wo–n ihnn sàlber béschrybt, cha–n er làse, bald schrybe. Wott scho t’Natour korigiëre–n ound neujaartig Wàse–n erschaffe.
Rysigi Bowte–n errichtet er, téckt mit em Bétong de Bode, Frouchtbaars Gébiët uberschwàmmt er zoum Stawséé, ous Méér macht er Féschtland, Hawt ganzi Wàlder oum, rucksichtsloos rottet er Tiër ouhs ound Pflanze. Rysigi Chréft laat er fréi i me Chlapf, das ringsoum alls versuucht wirt. Alls mouë–n er àndere, t’Èrde-n isch nume z’erchàne, si wéért si: Bééberet, ound syni Bowte vertroucked en ounder de Trummer. Wasser versickeret numm, ‚s uberschwàmmt syni Dèurfer ound Stédt, ound Rouëss uberziët t’Atmosfèère, wirft t’Wèrmi zrougg, ànderet ‚s Klymaa, Apgaas verfràssed ‚s Ozoon, wo sétt t’Èrde ringsoume béschutze. Neuji ound gfèuhrlichi Suuche–n entsteund i de ggwandlete Oumwàlt.
Schwach isch er, ggwagglig syn Wile, verfuërbaar, em windigschte Gawner Joublet er zouë, wànn si dèè nou–r als Sygertup daarstéllt, ‚s létscht Hàmp na Touët er dèm opfere, ‚s Làbe sogaar, ound vergisst, wèr èèr sy sétt, Fuëlt si–ch im Roudel bim schréje vom Spràchchoor als màchtige Chriëgshéld, Lawfft de–n erfoundene Geutter naa, blind syner Hàilsléér verpflichtet. Noobel ound barmhèèrzig hilft er de–n àinte voll Groossmouët ound Liëbi, Grawehaft plaaget er anderi, Schouldloosi spràngt er i t’Louft, aw Chind, ound er wott ganzi Veulcher vertilge, so lang er nou p’Macht hàt. Louëg, wië–n er wéélydig winslet am Bode–n, es wéérlooses Wurmli ! Groossaartig jàmmerli–ch isch de Màntsch, jàmmerli groossaartig isch er.
Stouhne nou mouë me–n ap dèm wo–n er tuëchtig ound noobel cha wurke; Glych was er aastéllt ound alls wo–n er touët hàt de Kàim vom Verdèrbe.